Een kijkje bij Helpende Handen

Eén van de kernopgaven van Trivire is het huisvesten van de bijzondere doelgroepen. Maar wie zijn die bijzondere doelgroepen nu eigenlijk? Met wie werkt Trivire samen om deze doelgroepen te huisvesten? En wat doen Trivire en haar samenwerkingspartners nu precies voor deze bewoners? In 2019 hebben we u een inkijkje gegeven in verschillende locaties waar de bijzondere doelgroepen wonen. Trivire heeft deze woonlocaties gebouwd, maar binnen de muren van deze locaties zijn het steeds andere organisaties die samen met de bijzondere doelgroep het wonen vormgeven. Vanwege de vele positieve reacties hebben we besloten om ook in 2020 weer een serie portretten te maken. Deze keer geven we u een inkijkje bij Stichting Helpende Handen Nederland, beter bekend als ‘Helpende Handen.  

De ‘kwali-tijd’ van Helpende Handen

Wat als eerste opvalt als je bij Stichting Helpende Handen, gevestigd in het gebouw Callisto in de wijk Sterrenburg te Dordrecht, binnenstapt, zijn de kleurrijke kunstwerkjes aan de muur. Achter elk kunstwerk schuilt een jonge student die zijn of haar tijd heeft ingezet voor hen die een ‘Helpende Hand’ nodig hebben. Dit is de kern van wat Stichting Helpende Handen Nederland doet: door inzet van stagiaires en participatiedeelnemers helpen zij wijkbewoners met een scala aan hulp- en zorgvragen. We spraken met Femke Spruit, oprichtster en directeur bestuurder van Stichting Helpende Handen. En met Ingrid Luijten, coördinator in de wijk Sterrenburg, over het werk van ‘Helpende Handen’ en de samenwerking met Trivire.

De achtergrond

Helpende Handen is in 2011 begonnen als een innovatie project. Femke werkte destijds als beleidsmedewerker bij een thuiszorgorganisatie. Ze liep al een tijd rond met het idee om stagiaires (veelal mbo niveau 2) in te zetten voor hulp- en/of ondersteuningsvragen waar door het beleid weinig of geen tijd voor was. Tot het moment dat er een brief binnen kwam waarin de gemeente Dordrecht schreef op zoek te zijn naar innovatieve projecten om de zorg te verbeteren. “Ik dacht meteen: nu is het moment!” aldus Femke. Ze verzamelde samenwerkingspartners om zich heen: Internos Thuiszorg, Da Vinci College, Calibris, Trivire en wat kleinere sponsoren. Ze diende het plan in bij de gemeente en nu, inmiddels bijna 10 jaar later, is Stichting Helpende Handen een begrip. Sinds 2016 is het een stichting die inmiddels bestaat uit drie locaties: Dordrecht Dubbeldam- Stadspolders, Dordrecht Sterrenburg en Alblasserdam.

Wat doen jullie eigenlijk?

“We leveren professionele, informele zorg: eigenlijk alles waar je mantelzorgers, familie, buren of kennissen voor zou vragen. Dat zijn vragen waar steeds meer behoefte aan is. Niet iedereen heeft kinderen of vrienden naast de deur wonen. Ook zien we dat zorg vergoed door de zorgverzekeraar of gemeente steeds verder afneemt. Het beroep op de informele hulp wordt alleen maar groter”, zegt Femke. Naast de taal- en werkstages die Stichting Helpende Handen biedt, zijn de meeste handen van leerlingen in de leeftijd van 18 tot 27 jaar die een mbo of hbo opleiding in de richting zorg, welzijn of dienstverlening volgen. Zij lopen hun stage bij één van de drie locaties. Afhankelijk van hun opleiding en afspraken met de school, bepaalt de coördinator samen met de student hoe het traject bij Stichting Helpende Handen eruit komt te zien. Ze koppelen een student zoveel mogelijk aan dezelfde hulpvrager(s) tijdens zijn of haar stage. De studenten zijn per keer zo’n 2 uur aan het werk bij de hulpvrager thuis.

De eenzaamheid die ze achter voordeuren aantreffen beschrijven Femke en Ingrid als schokkend en tragisch. Sommige wijkbewoners komen volgens hen al heel lang, eerder maanden dan weken, niet meer buiten. De voorbeelden zijn talrijk. Een meneer die zo lang al geen mensen meer had gezien dat hij (letterlijk) niet meer kon praten. Een echtpaar (beiden rolstoelafhankelijk) kon dankzij Helpende Handen voor het eerst weer eens samen naar buiten. En een mevrouw die dolblij was dat ze zelf eens naar het winkelcentrum kon. Ingrid vertelt: “Zoiets simpels als zelf naar de winkel gaan en je eigen panty’s kopen is voor deze mensen echt heel bijzonder. Daar is binnen de reguliere zorg vaak gewoon geen tijd voor. Zo komen we nu ook bij een oudere dame die al jaren slecht bleek te eten. Haar familie zorgde voor magnetronmaaltijden, alleen wisten zij niet dat mevrouw die grotendeels weggooide, omdat ze bang was van de magnetron”. Als we haar vragen waarom Stichting Helpende Handen dit wel weet en haar familie niet, antwoord Ingrid: “Schaamte speelt hierin een rol en wij zijn er gewoon heel veel, dan hoor je vanzelf veel meer”. Ingrid lacht en voegt eraan toe: “Nu heeft ze een ander probleem, het bovenste knoopje van haar rok gaat niet meer dicht, mooi toch?!”

Helpende Handen maakt het verschil door eerst te investeren in de relatie.v“Dat kan ook”, zegt Femke. “Wij zitten niet vast aan protocollen, procedures en tijdsblokken. Wij drinken eerst een paar keer een kopje thee en dan komen de vragen vanzelf”. Als we vragen aan Femke waarin Helpende Handen het verschil maakt, antwoord zij: “Het is gewoon tijd. Wij zeggen wel eens kwaliteit met een lange ‘ij’. Dat kan past als je investeert in de relatie en die ander zich gewaardeerd voelt. Dan gaat de kwaliteit van leven letterlijk omhoog”. 

Hoe komen jullie bij mensen binnen?

“Op allerlei verschillende manieren eigenlijk. Mensen bellen zelf weinig hoor. Je zegt niet snel “ik ben eenzaam ik heb hulp nodig”, vertelt Ingrid. “Hierin spelen samenwerkingspartners een essentiële rol. Thuiszorgmedewerkers en andere zorgprofessionals die meer willen doen, maar dit binnen hun uren niet kunnen. Maar ook buren en/of familieleden die zich ongerust maken, maar zelf nauwelijks tijd hebben of bang zijn om aan te bellen. Dit is ook waarin de samenwerking met Trivire om de hoek komt kijken. Jullie technische dienst of wijkregisseurs bellen ons regelmatig als ze zich ongerust maken over wijkbewoners die wat aandacht nodig hebben. Andersom doen we dat ook, als we bij iemand thuis zijn die een stroomdraad los heeft hangen in de badkamer dan melden we dit weer bij jullie”.

Hoe ervaren jullie de samenwerking met Trivire?

“Heel betrokken eigenlijk al vanaf het begin in 2010. Destijds door de locatie aan de Eulerlaan in Zwijndrecht beschikbaar te stellen en nu werken we samen vanuit het verzamelgebouw aan de Callistolaan”, aldus Femke. “Wat ik zelf heel leuk vind is de samenwerking met onze studenten”, voegt Ingrid toe. “Wij hebben nu ook studenten administratie en facilitair die bij Trivire meelopen. Dat is nu ook makkelijker, omdat we in hetzelfde pand werken.”

Tot slot. Wat is nu het mooiste aan jullie werk?

Daar hoeven Femke en Ingrid niet lang over na te denken: “Dat je mensen weer ziet opbloeien. De studenten worden soms door de hulpvragers beschouwd als kleinkinderen en we zijn natuurlijk apetrots als onze studenten afstuderen”. Femke voegt daaraan toe: “Of die meneer met dementie die wiskundige was. Hij wist niets meer, maar rekenen kon hij nog steeds als de beste. Daar stuurden we onze studenten heen die op school maar lastig meekwamen met rekenen. Dat is toch geweldig”.